เวียนบอท (Wian-Bot): ระบบสรุปสาระสำคัญหนังสือเวียนอัตโนมัติด้วยปัญญาประดิษฐ์ผ่านแอปพลิเคชันไลน์

• หน่วยงานเจ้าขององค์ความรู้: กลุ่มงานเทคโนโลยีสารสนเทศ ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7 กรมสุขภาพจิต
• ประเภทองค์ความรู้: นวัตกรรมด้านการบริหารจัดการเอกสารและการจัดการความรู้ (Knowledge Management)
• สถานะ: ใช้งานจริงในหน่วยงาน

บทสรุปผู้บริหาร

ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7 พัฒนา "เวียนบอท" ระบบที่ทำหน้าที่อ่านหนังสือเวียนที่เจ้าหน้าที่ส่งเข้ากลุ่มไลน์ของหน่วยงาน แล้วสรุปสาระสำคัญตอบกลับเข้ากลุ่มเดิมโดยอัตโนมัติภายในเวลาประมาณครึ่งนาที พร้อมจัดเก็บทั้งไฟล์ต้นฉบับและสรุปไว้ในระบบทะเบียนที่สืบค้นย้อนหลังได้

จุดเด่นของแนวคิดนี้คือ ไม่เปลี่ยนพฤติกรรมของผู้ใช้ เจ้าหน้าที่ยังส่งไฟล์เข้ากลุ่มไลน์แบบเดิมทุกประการ ไม่ต้องติดตั้งแอปพลิเคชันเพิ่ม ไม่ต้องเรียนรู้ระบบใหม่ แต่ได้สาระสำคัญของหนังสืออ่านทันทีบนหน้าจอเดียวกัน

ระบบใช้เทคโนโลยีที่เป็นมาตรฐานเปิด ทำงานบนเครื่องแม่ข่ายเดียว ดูแลได้ด้วยเจ้าหน้าที่เทคโนโลยีสารสนเทศหนึ่งคน และมีค่าใช้จ่ายในการประมวลผลด้วยปัญญาประดิษฐ์อยู่ในระดับต่ำมากเมื่อเทียบกับเวลาทำงานที่ประหยัดได้

1. ที่มาและความสำคัญของปัญหา

1.1 บริบทของหน่วยงาน

ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7 รับผิดชอบงานส่งเสริมและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตในพื้นที่เขตสุขภาพที่ 7 (ขอนแก่น มหาสารคาม ร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์) มีการรับหนังสือเวียนจากกรมสุขภาพจิต หน่วยงานในเขตสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด และหน่วยงานภายนอกอย่างต่อเนื่อง

ช่องทางเผยแพร่หนังสือเวียนภายในที่ใช้จริงคือ กลุ่มไลน์ "หนังสือเวียน" ซึ่งเจ้าหน้าที่ทุกกลุ่มงานเป็นสมาชิก เนื่องจากเป็นช่องทางที่ทุกคนเปิดอ่านอยู่แล้วทุกวัน

จากการทบทวนประวัติการเวียนเอกสารในกลุ่มไลน์ย้อนหลัง (มิถุนายน 2567 – กรกฎาคม 2569 รวม 1,145 ฉบับ) พบว่าปริมาณหนังสือเวียนเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จากเฉลี่ยประมาณ 10 ฉบับต่อเดือน ในปีงบประมาณ 2568 เป็นเฉลี่ยประมาณ 100 ฉบับต่อเดือน ในปีงบประมาณ 2569 หรือเพิ่มขึ้นราว 10 เท่า ตามการปรับแนวทางของหน่วยงานให้เวียนเอกสารผ่านระบบดิจิทัลแทนกระดาษ

การเพิ่มขึ้นของปริมาณในระดับนี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะวิธีทำงานเดิมที่เจ้าหน้าที่เปิดอ่านทุกฉบับด้วยตนเอง ยังพอรับไหวเมื่อมีเอกสารสัปดาห์ละ 2–3 ฉบับ แต่ไม่สามารถรองรับปริมาณระดับวันละหลายฉบับได้

1.2 ปัญหาที่พบจากการปฏิบัติงานจริง

1) ปริมาณเอกสารมากเกินกว่าเวลาที่ใช้อ่านได้

หนังสือเวียนส่วนใหญ่มีความยาว 2–5 หน้า และบางฉบับยาวกว่านั้นมาก เจ้าหน้าที่ต้องเปิดไฟล์ทีละฉบับเพื่อประเมินว่า "เกี่ยวข้องกับภารกิจของตนหรือไม่" ทำให้เกิดต้นทุนเวลาแฝงจำนวนมาก และหนังสือที่มีกำหนดเวลาดำเนินการอาจถูกอ่านช้าเกินกำหนด

2) เอกสารจำนวนมากเป็นภาพสแกน

หนังสือราชการที่ผ่านการลงนามแล้วมักถูกสแกนเป็นภาพก่อนเวียน ทำให้ค้นหาข้อความภายในเอกสารไม่ได้ ตัวอักษรเล็ก อ่านบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ลำบาก และไม่สามารถคัดลอกข้อความไปใช้ต่อได้

3) สืบค้นย้อนหลังได้ยาก

ไฟล์ในกลุ่มไลน์เรียงตามลำดับเวลาและปะปนกับข้อความสนทนาอื่น เมื่อต้องการย้อนหาหนังสือฉบับเดิมต้องเลื่อนหาด้วยตนเอง และไฟล์ในกลุ่มไลน์มีอายุการจัดเก็บจำกัด

1.3 ผลกระทบ

ปัญหาข้างต้นส่งผลให้ (ก) ข้อสั่งการบางเรื่องถูกรับรู้ช้า (ข) เกิดการสอบถามซ้ำในกลุ่ม และ (ค) การติดตามงานตามหนังสือเวียนต้องอาศัยความจำของบุคคลมากกว่าระบบ

หมายเหตุแหล่งที่มาของตัวเลข: ตัวเลข 2 ชุดในเอกสารนี้มีขอบเขตต่างกันโดยเจตนา

- ปริมาณหนังสือเวียนของหน่วยงาน มาจากการทบทวนประวัติกลุ่มไลน์ (มิ.ย. 2567 – ก.ค. 2569) ซึ่งนับทุกรูปแบบที่เวียนในกลุ่ม ทั้งไฟล์ PDF และรูปภาพ - ผลการดำเนินงานของระบบ (ข้อ 5) มาจากฐานข้อมูลโดยตรง ซึ่งนับเฉพาะเอกสารที่ส่งเป็น ไฟล์ PDF ตั้งแต่วันที่ระบบเริ่มทำงาน (19 พฤษภาคม 2569) เป็นต้นไป

ตัวเลขชุดหลังจึงน้อยกว่าชุดแรกเป็นปกติ เพราะหนังสือเวียนบางส่วนถูกส่งเป็นรูปภาพ ซึ่งยังอยู่นอกขอบเขตการทำงานของระบบในระยะนี้ (ดูข้อจำกัดในข้อ 7.3)

2. วัตถุประสงค์

1. เพื่อลดเวลาที่เจ้าหน้าที่ใช้ในการคัดกรองหนังสือเวียนว่าเรื่องใดเกี่ยวข้องกับภารกิจของตน
2. เพื่อให้หนังสือเวียนที่เป็นภาพสแกนสามารถอ่านสาระสำคัญได้ทันทีในรูปแบบข้อความ
3. เพื่อจัดเก็บหนังสือเวียนและสรุปสาระสำคัญอย่างเป็นระบบ ให้สืบค้นย้อนหลังได้
4. เพื่อสร้างต้นแบบการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์กับงานเอกสารราชการที่หน่วยงานอื่นนำไปใช้ต่อได้

3. หลักการทำงานของระบบ

3.1 ภาพรวมขั้นตอน

เจ้าหน้าที่ส่งไฟล์ PDF เข้ากลุ่มไลน์
        │
        ▼
[1] ระบบรับแจ้งเหตุการณ์จากไลน์ → ตรวจสอบความถูกต้องของคำขอ
        │
        ▼
[2] ดาวน์โหลดไฟล์ต้นฉบับ → จัดเก็บในคลังเอกสาร → บันทึกทะเบียน
        │
        ▼
[3] สกัดข้อความจากเอกสาร (ทำงานแบบ 3 ชั้น เลือกใช้ตามคุณภาพไฟล์)
        │   ชั้นที่ 1  อ่านชั้นข้อความที่ฝังมากับไฟล์ (เร็วที่สุด ไม่มีค่าใช้จ่าย)
        │   ชั้นที่ 2  อ่านด้วยโปรแกรมรู้จำอักขระภาษาไทย (OCR) สำหรับเอกสารสแกน
        │   ชั้นที่ 3  ให้ปัญญาประดิษฐ์แบบมองเห็นภาพอ่านซ้ำ เมื่อผลจากชั้นที่ 2 น่าสงสัย
        │
        ▼
[4] ส่งข้อความที่สกัดได้ให้แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ สรุปตามโครงสร้างที่กำหนด
        │
        ▼
[5] จัดรูปแบบข้อความสรุป → ตอบกลับเข้ากลุ่มไลน์เดิม พร้อมคำเตือนให้ตรวจต้นฉบับ
        │
        ▼
[6] บันทึกสรุป สถิติเวลา และปริมาณการใช้งานลงฐานข้อมูล

3.2 หัวใจของระบบ: การสกัดข้อความแบบ 3 ชั้น

เอกสารราชการมีคุณภาพหลากหลายมาก ตั้งแต่ไฟล์ที่พิมพ์จากคอมพิวเตอร์โดยตรง ไปจนถึงเอกสารที่ถูกสแกนซ้ำหลายรอบจนตัวอักษรเบลอ ระบบจึงไม่ใช้วิธีเดียวกับทุกไฟล์ แต่ประเมินคุณภาพก่อนแล้วเลือกวิธีที่เหมาะสม

เกณฑ์การเลือกชั้น ระบบไม่ได้ดูเพียงว่า "ไฟล์มีข้อความหรือไม่" แต่ประเมิน 2 ปัจจัยประกอบกัน คือ ความหนาแน่นของข้อความต่อหน้า และ สัดส่วนพื้นที่หน้ากระดาษที่เป็นภาพ ที่มาของเกณฑ์นี้อธิบายไว้ในบทเรียนข้อ 6.1

เกณฑ์การเรียกใช้ชั้นที่ 3 จะเรียกเมื่อ (ก) เนื้อหาหลักอยู่ในภาพ หรือ (ข) ผลจาก OCR มีเลขไทยปรากฏอยู่ หรือ (ค) ค่าความมั่นใจของ OCR ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด โดยจำกัดจำนวนหน้าสูงสุดต่อฉบับเพื่อควบคุมค่าใช้จ่าย

3.3 การสรุปด้วยแบบจำลองภาษา

ระบบกำหนดให้แบบจำลองภาษาตอบกลับเป็นข้อมูลที่มีโครงสร้างชัดเจน 5 ส่วน

คำสั่งที่ให้แบบจำลองมีหลักการสำคัญคือ "ตรงตามต้นฉบับ ห้ามเดา ห้ามแต่งเติม" และหากไม่พบข้อมูลในส่วนใดให้ตอบว่าไม่มี แทนที่จะสร้างข้อความขึ้นมาเอง

3.4 การรับมือเมื่อบริการปัญญาประดิษฐ์ขัดข้อง

ระบบกำหนดลำดับแบบจำลองสำรองไว้หลายตัว หากตัวแรกขัดข้องหรือถูกจำกัดปริมาณการใช้งาน ระบบจะรอเป็นช่วงเวลาที่เพิ่มขึ้นตามลำดับแล้วลองใหม่ และเปลี่ยนไปใช้แบบจำลองถัดไปโดยอัตโนมัติ พร้อมทั้งกำหนดเวลาสูงสุดต่อการเรียกหนึ่งครั้ง เพื่อไม่ให้งานค้างรอไม่สิ้นสุด หากทุกแบบจำลองล้มเหลว ระบบจะแจ้งผู้ใช้ในกลุ่มและส่งการแจ้งเตือนถึงผู้ดูแลระบบทันที

4. สถาปัตยกรรมระดับแนวคิด

4.1 องค์ประกอบหลัก

4.2 หลักการออกแบบที่ยึดถือ

ตอบรับก่อน ประมวลผลทีหลัง — บริการข้อความของไลน์กำหนดให้ระบบตอบรับภายในเวลาสั้นมาก ระบบจึงตอบรับทันทีแล้วจึงประมวลผลเบื้องหลัง ป้องกันการส่งเหตุการณ์ซ้ำ

ป้องกันการทำงานซ้ำซ้อน — ใช้รหัสข้อความจากไลน์เป็นกุญแจไม่ซ้ำในฐานข้อมูล หากได้รับเหตุการณ์เดิมซ้ำ ระบบจะข้ามโดยไม่สรุปซ้ำและไม่ตอบกลับซ้ำ

ทุกความล้มเหลวต้องมีคนรู้ — ข้อผิดพลาดทุกขั้นตอนถูกบันทึกลงฐานข้อมูลพร้อมระบุขั้นตอนที่ล้ม และแจ้งเตือนผู้ดูแลผ่านไลน์ ผู้ใช้ในกลุ่มก็ได้รับข้อความอธิบายเป็นภาษาไทยที่เข้าใจได้

ไม่เก็บสิ่งที่ไม่จำเป็น — ฐานข้อมูลเก็บเฉพาะสรุปและข้อมูลทะเบียน ไม่เก็บเนื้อหาเอกสารฉบับเต็ม

สิทธิ์การเข้าถึงแยกตามบทบาท — ระบบหลังบ้านเข้าใช้งานได้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุมัติล่วงหน้า แบ่งเป็นผู้ดูแลระบบ (แก้ไข/สั่งสรุปใหม่ได้) และผู้บริหาร (ดูอย่างเดียว)

4.3 การจัดการข้อมูลส่วนบุคคลและความมั่นคงปลอดภัย

• หนังสือเวียนที่ผ่านระบบเป็นเอกสารสำหรับเผยแพร่ภายในองค์กร ไม่ใช่ข้อมูลผู้รับบริการ
• ระบบหลังบ้านต้องยืนยันตัวตนก่อนทุกครั้ง และตรวจสอบสิทธิ์ใหม่ทุกคำขอ
• หน้าเผยแพร่องค์ความรู้สาธารณะแสดงเฉพาะตัวเลขภาพรวม ไม่มีชื่อไฟล์ เนื้อหา หรือข้อมูลบุคคล
• การเปิดไฟล์ต้นฉบับผ่านระบบหลังบ้านถูกจำกัดให้อ่านได้เฉพาะไฟล์ในคลังเอกสารของระบบเท่านั้น

5. ผลการดำเนินงาน

ตัวเลขผลการดำเนินงานที่เป็นปัจจุบันดูได้จาก 2 ช่องทาง

1. หน้าเผยแพร่องค์ความรู้สาธารณะของระบบ — แสดงจำนวนหนังสือเวียนสะสม อัตราความสำเร็จ

เวลาประมวลผลเฉลี่ย และสัดส่วนวิธีสกัดข้อความ โดยดึงจากฐานข้อมูลขณะเปิดหน้า

1. ระบบหลังบ้าน — แสดงสถิติรายเดือน กราฟรายวัน และรายละเอียดรายฉบับสำหรับผู้มีสิทธิ์

ตัวชี้วัดที่ระบบบันทึกไว้และตรวจสอบย้อนหลังได้

ประโยชน์ที่เกิดขึ้น

ต่อเจ้าหน้าที่ — ทราบสาระสำคัญของหนังสือทันทีในกลุ่มไลน์ ลดเวลาคัดกรองเอกสารที่ไม่เกี่ยวข้อง และเห็นวันกำหนดดำเนินการชัดเจนตั้งแต่ข้อความแรก

ต่อหน่วยงาน — มีทะเบียนหนังสือเวียนอิเล็กทรอนิกส์ที่สืบค้นย้อนหลังได้ พร้อมสถิติที่ใช้อ้างอิงในการรายงานผลการดำเนินงานได้จริง

ต่อกรมสุขภาพจิต — เป็นต้นแบบการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์กับงานเอกสารราชการ ที่หน่วยงานอื่นนำไปติดตั้งใช้งานต่อได้โดยไม่ต้องพัฒนาใหม่

6. บทเรียนและข้อค้นพบสำคัญ

6.1 ไฟล์ที่ "มีข้อความ" ไม่ได้แปลว่า "อ่านเนื้อหาได้"

สิ่งที่พบ ระบบรุ่นแรกตรวจสอบเพียงว่าไฟล์มีข้อความยาวพอหรือไม่ ถ้ามีก็ถือว่าอ่านสำเร็จ แต่พบว่าหนังสือราชการที่สแกนจำนวนมากมีข้อความแฝงอยู่บาง ๆ เช่น ตราประทับรับหนังสือ หรือบันทึกสั่งการที่พิมพ์ทับ ทำให้ระบบเข้าใจผิดว่าอ่านครบแล้ว ผลคือสรุปออกมาได้เพียงข้อความบนตรายาง ไม่ใช่เนื้อหาของหนังสือ

วิธีแก้ เปลี่ยนจากการวัด "ความยาวข้อความทั้งฉบับ" มาเป็น "ความหนาแน่นของข้อความต่อหน้า" ประกอบกับการตรวจว่าหน้ากระดาษถูกปกคลุมด้วยภาพหรือไม่ เกณฑ์ที่ใช้ได้มาจากการวัดกับคลังเอกสารจริงของหน่วยงาน ซึ่งพบว่าเอกสารสแกน กับเอกสารที่พิมพ์จากคอมพิวเตอร์มีความหนาแน่นของข้อความต่อหน้าต่างกันอย่างชัดเจน

บทเรียนที่นำไปใช้ต่อได้ เกณฑ์ตัดสินควรมาจากการวัดข้อมูลจริงของหน่วยงาน ไม่ใช่ค่าที่กำหนดขึ้นตามความรู้สึก และควรวัดเป็นอัตราส่วนต่อหน่วย ไม่ใช่ค่ารวม

6.2 ส่งภาพให้ปัญญาประดิษฐ์ทีละหน้า แม่นยำกว่าส่งพร้อมกันหลายหน้า

สิ่งที่พบ เมื่อส่งภาพเอกสารหลายหน้าไปพร้อมกันในคำสั่งเดียว แบบจำลองมีแนวโน้มสร้างข้อมูลที่ไม่มีอยู่จริงเพื่อให้เนื้อหาสอดคล้องกันเอง กรณีที่พบจริงคือการเปลี่ยนชื่อหน่วยงานในเอกสารให้เป็นชื่อเดียวกันทั้งฉบับ พร้อมปรับหมายเลขโทรศัพท์ให้สอดคล้องตามไปด้วย ซึ่งเป็นความผิดพลาดที่ตรวจจับได้ยาก เพราะผลลัพธ์ดู "สมเหตุสมผล"

วิธีแก้ ส่งภาพทีละหน้า หน้าใครหน้ามัน แล้วนำผลมาต่อกันตามลำดับ และกำหนดคำสั่งชัดเจนว่าห้ามเดาชื่อหน่วยงาน สถานที่ หรือตัวเลข หากอ่านไม่ออกให้ระบุว่าอ่านไม่ออก

บทเรียนที่นำไปใช้ต่อได้ ยิ่งให้บริบทกว้าง แบบจำลองยิ่งมีโอกาส "เติมเต็ม" ข้อมูลเอง สำหรับงานถอดความที่ต้องการความถูกต้องตรงตัว ควรจำกัดขอบเขตต่อคำสั่งให้แคบที่สุด

6.3 ต้องออกแบบให้พร้อมรับความไม่แน่นอนของบริการภายนอก

สิ่งที่พบ บริการปัญญาประดิษฐ์แบบไม่มีค่าใช้จ่ายมีข้อจำกัดด้านปริมาณ และในช่วงเวลาที่มีผู้ใช้งานมากอาจตอบช้าผิดปกติ ตอบไม่ครบ หรือตอบกลับเป็นข้อความว่าง กรณีที่พบชัดเจนคือการเชื่อมต่อค้างอยู่นานหลายนาทีโดยไม่แจ้งความล้มเหลว

วิธีแก้ กำหนดสามชั้นป้องกัน ได้แก่ (ก) เวลาสูงสุดต่อการเรียกหนึ่งครั้งแบบบังคับตัดจริง (ข) การลองใหม่โดยเว้นช่วงเพิ่มขึ้นตามลำดับสำหรับความผิดพลาดชั่วคราว และ (ค) ลำดับแบบจำลองสำรองที่สลับไปใช้อัตโนมัติ รวมทั้งตรวจสอบรูปแบบคำตอบทุกครั้งก่อนนำไปใช้

บทเรียนที่นำไปใช้ต่อได้ ในการต่อกับบริการภายนอก ต้องถือว่า "ช้าผิดปกติ" เป็นความล้มเหลวรูปแบบหนึ่ง ไม่ใช่รอไปเรื่อย ๆ และควรมีทางเลือกสำรองที่สลับได้ทันทีเสมอ

6.4 ปัญญาประดิษฐ์ช่วยย่อ ไม่ใช่แทนการอ่านต้นฉบับ

สิ่งที่พบ ต่อให้ระบบทำงานได้ดี ก็ยังมีโอกาสที่การสรุปจะคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ โดยเฉพาะกับเอกสารที่สแกนไม่ชัดหรือมีตารางซับซ้อน

วิธีแก้ กำหนดเป็นนโยบายของระบบว่า ข้อความสรุปทุกฉบับที่ส่งเข้ากลุ่ม ต้องมีคำเตือนกำกับให้ตรวจสอบกับต้นฉบับก่อนนำไปอ้างอิง และระบบต้องจัดเก็บไฟล์ต้นฉบับไว้ให้เปิดดูย้อนหลังได้เสมอ พร้อมทั้งเปิดให้ผู้ดูแลสั่งสรุปใหม่ได้เมื่อพบว่าสรุปไม่สมบูรณ์

บทเรียนที่นำไปใช้ต่อได้ การประกาศขอบเขตความรับผิดชอบของระบบให้ชัดเจนตั้งแต่ต้น ช่วยสร้างความไว้วางใจได้มากกว่าการอ้างความแม่นยำสูง และเป็นแนวปฏิบัติที่จำเป็น สำหรับการนำปัญญาประดิษฐ์มาใช้ในงานราชการ

7. แนวทางการนำไปใช้ในหน่วยงานอื่น

7.1 เงื่อนไขความสำเร็จ

1. หน่วยงานต้องมีช่องทางกลุ่มไลน์ที่ใช้จริงอยู่แล้ว — ระบบนี้เสริมของเดิม ไม่ได้สร้างช่องทางใหม่
2. มีผู้ดูแลระบบอย่างน้อย 1 คน — สำหรับติดตั้ง ดูแลการแจ้งเตือน และปรับค่าตั้งต้น
3. ผู้บริหารเข้าใจข้อจำกัดของปัญญาประดิษฐ์ — ยอมรับว่าเป็นเครื่องมือช่วยย่อ ไม่ใช่เอกสารอ้างอิงทางการ

7.2 สิ่งที่ต้องเตรียม

• เครื่องแม่ข่ายหรือบริการคลาวด์ภาครัฐ พร้อมชื่อโดเมนที่มีใบรับรองความปลอดภัย
• บัญชีทางการของไลน์ (LINE Official Account) ของหน่วยงาน
• บัญชีผู้ให้บริการแบบจำลองภาษาสำหรับเรียกใช้งาน
• ชุดโปรแกรมรู้จำอักขระภาษาไทย (ติดตั้งมาพร้อมชุดติดตั้งของระบบ)

รายละเอียดขั้นตอนอยู่ในเอกสาร "คู่มือแนวทางการติดตั้งสำหรับหน่วยงาน" ซึ่งเป็นเอกสารประกอบชุดเดียวกัน

7.3 ข้อจำกัดที่ควรทราบ

• ระบบออกแบบสำหรับไฟล์ PDF เป็นหลัก หนังสือเวียนที่ส่งเข้ากลุ่มเป็นรูปภาพ

(เช่น ถ่ายภาพเอกสาร หรือบันทึกภาพหน้าจอ) ยังไม่ถูกประมวลผล จึงไม่ปรากฏในสถิติของระบบ ข้อนี้เป็นสาเหตุที่จำนวนเอกสารในระบบน้อยกว่าปริมาณหนังสือเวียนทั้งหมดที่หน่วยงานได้รับ

• เอกสารที่สแกนเอียงมากหรือมีลายมือเขียนจำนวนมาก ความแม่นยำจะลดลง
• ระบบส่งข้อความเอกสารไปประมวลผลที่บริการภายนอก จึงเหมาะกับเอกสารที่เผยแพร่ได้

ไม่ควรใช้กับเอกสารลับหรือข้อมูลส่วนบุคคลของผู้รับบริการ

7.4 แนวทางการพัฒนาต่อ

8. การติดต่อขอรับองค์ความรู้และชุดติดตั้ง

หน่วยงานในสังกัดกรมสุขภาพจิตที่ประสงค์นำระบบไปติดตั้งใช้งาน ติดต่อขอรับคำปรึกษาและชุดติดตั้งได้ที่

กลุ่มงานเทคโนโลยีสารสนเทศ ศูนย์สุขภาพจิตที่ 7 กรมสุขภาพจิต

• ที่อยู่: 169 หมู่ 4 ถ.ชาตะผดุง ต.ในเมือง อ.เมือง จ.ขอนแก่น 40000
• โทรศัพท์: 043 424 739
• อีเมล: mhc07.dmh@gmail.com
• เว็บไซต์: https://mhc7.dmh.go.th

ภาคผนวก: คำศัพท์ที่ใช้ในเอกสาร